De Bakkende Bakkers Groenendijk

De bruidssluier

Een symbool van mannelijke dominatie. Bij de oude Grieken en de Romeinen bestond al het gebruik dat de bruidegom de sluier van zijn bruid optilt.

De ring

Al bij de oude Egyptenaren een symbool van oneindig liefde, vanwege zijn ronde vorm.

De bruid over de drempel

Lang geleden geloofde men dat de kwade geesten de bruid volgde als zij het huis van haar nieuwbakken echtgenoot binnenging. Door de bruid over de drempel te dragen, raakte de geesten helemaal de weg kwijt.

De kleur wit

Sinds de vorige eeuw de kleur van maagdelijkheid en/of puurheid. Jarenlang was heet de enige geaccepteerde kleur voor een bruiloftsoutfit. Oorspronkelijk is wit een kleur van feest.

De Bloemen

In verschillende culturen en volkeren vertegenwoordigen bloemen bepaalde emoties. Wereldwijd is oranjebloesem de meest bekende. De Spanjaarden zagen in oranjebloesem het perfecte symbool van geluk en tevredenheid, omdat de sinaasappelboom tegelijkertijd (oranje)bloesem en fruit draagt. Rozen staan in diverse landen voor liefde, lelies voor deugd en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Tegenwoordig wordt de bloemkeuze veelal bepaald door persoonlijke smaak, een bruiloftsthema en natuurlijk de bruidskleding.

De taart

Gist is volgens de romeinse overlevering bevoordelijk voor de vruchtbaarheid. En kruimels brachten geluk. Vandaar dat men zich vanaf die tijd al te goed deed aan een bruidstaart.

De bruid "weggeven"

Een van oorsprong Angelsaksisch gebruik. Dat de vader van de bruid zijn dochter "geeft" aan de nieuwe echtgenoot is nu een puur sentimentele daad. Vroeger was het een zakelijke transactie. De bruid werd door haar vader weggeven in ruil voor de bruidschat.

Rijst gooien

Komt uit het Verre oosten. het symboliseert voorspoed en vruchtbaarheid.

Suiker op de trouwdag

Suiker was vroeger een van de gaven om een trouwdag te gedenken. Die schenking is al een eeuwenoud gebruik. In het eerste jaar werd op de trouwdag een geschenk van papier gegeven, in het tweede jaar van katoen, in het derde jaar van leer, in het vierde jaar iets met fruit en bloemen, in het vijfde iets van hout, in het zesde iets van suiker. In het zevende volgde iets van wol en in het achtste van brons. Het zegt iets over de waarde van suiker in die dagen, want naarmate het huwelijk langer duurde, werden de geschenken kostbaarder. Zo werd de echtgenote bijvoorbeeld in het vijftiende jaar verrast met een geschenk van kristal, in het twintigste met een van porselein en in het vijfentwintigste met een van zilver.

De kus

Ooit was het gebruik dat de getuigen van de huwelijksvoltrekking aanwezig waren bij de eerste geslachtsgemeenschap van het bruidspaar. Daar is de kus na de inzegening een beschaafd overblijfsel van.

Denemarken

Versieren en versierd worden, zijn dingen die passé zijn als je eenmaal gaat trouwen. Of toch niet? In Denemarken worden man en vrouw op hun eigen bruiloft de hele dag door versierd. Het is er namelijk een heuse sport om als vrijgezelle man of dito vrouw de bruid of bruidegom te kussen als de kersverse partner net even de andere kant op kijkt. Alsof je die dag nog niet genoeg zoentjes krijgt.